سخنی از امروز ما به زبان فردای شما

حقیقت ، خیلی وقت شده که در کل زمانی برای وبگردی مثل ایام قدیم نمانده است.

ولی با این وجود بعد از یک سال و اندی ، شاهستی ام بیشتر یا همین حدود.

به قول مرحوم ابوی ام ، ناخن ها به خارش افتاد و آمدم تق و توق این صفحه را فقط دربیارم. و غرضی با شما نیست خواننده ی محترم !!! ( الکی مثلا اینجا خیلی خواننده داره)

آمدم ، آری ، و حالا گرد و خاک ، و غبار سالهای پشت سر، اینجا در برابرم ، روی دست ها و پلک های من نشسته است. و ناگهان ، سرعت سرسام آور زمان را می بینم ، که پدر را از من دور کرد. و دیگران را ...

الغرض سالی ، دوسالی ، ده سالی یک بار می آییم یک سیخی به همینجا می زنیم. دود از کله ی این مانیتور سفید قدیمی اگر در نیاید ، کم کم از کله ی خود من در خواهد آمد.

و گزارش پیوسته ای به خودمان می دهیم که زنده ایم هنوز و بی خیال همچنان ، و باز هم چه خوب بود اگر این بلاگفا مطالبش مثل اون سری پاک نمیشد .

به قول سعید بقال سر کوچه : الله و یاک - فی مالاه.